De familie Wildeman in Een huis vol barstte in tranen uit toen ze afscheid moesten nemen van hun zoon Vinenzo: “Het is hartverscheurend.”
De familie Wildeman in Een huis vol barstte in tranen uit toen ze afscheid moesten nemen van hun zoon Vinenzo: “Het is hartverscheurend.”
Voor de familie Wildeman is een nieuw hoofdstuk aangebroken. Op Instagram laten de gezinsleden, bekend van het populaire KRO-NCRV-programma Een huis vol, weten dat zoon Vinenzo het ouderlijk huis heeft verlaten. “Het is officieel: wij zijn in huis met negen!” schrijven ze bij hun bericht. Wat ooit een huis vol tien personen was, is nu een woning met negen gezinsleden.
Het moment markeert een belangrijke mijlpaal in het leven van dit Rotterdamse gezin, dat miljoenen kijkers heeft gevolgd door hun drukke, liefdevolle en soms chaotische dagelijks leven.
De emoties liepen hoog op.Toen het moment van afscheid eindelijk daar was, barstte de familie in tranen uit. “Het is hartverscheurend,” klonk het. Voor ouders Priscilla en Lukas, en voor de andere kinderen, was het loslaten van de oudste zoon geen eenvoudige stap. Vinenzo groeide op in een huis dat altijd bulderde van activiteit: broers en zussen die speelden, lachten, ruziemaakten en samen aan tafel zaten. Het is precies die levendigheid die hem soms zwaar viel. Door zijn ADD zocht hij al langer naar meer rust en ruimte voor zichzelf. Nu die stap gezet is, voelt het voor iedereen als een mix van trots en verdriet.Bij een reeks foto’s op Instagram blikt de familie terug op de verhuizing. “Wat een zooi kwam er uit de kamer. Nou, zooi…, spullen om te verhuizen uit zo’n slaapkamer, zoveel.” Dozen, tassen en stapels spullen vulden de ruimte.
Wat jarenlang Vinenzo’s eigen hoekje was geweest – met herinneringen aan kindertijd, schooljaren en puberteit – werd leeggehaald. Toch overheerste niet alleen de rommel. Het enthousiasme won het van de chaos. “Wat een mooie plek. Die hal en de gezamenlijke keuken, echt top!” schreven ze. De nieuwe woning blijkt een fijne, praktische plek te zijn, dicht genoeg bij het ouderlijk huis om het contact warm te houden, maar ver genoeg om zelfstandigheid te geven.Belangrijk is dat Vinenzo zich meteen thuis voelde. “Gelukkig voelde Vinenzo zich gelijk op zijn plek.” Die zin zegt veel. Voor een jongeman die de drukte van een groot gezin soms moeilijk aankon, is het een opluchting dat de overgang soepel verliep. Geen lange periode van wennen of eenzaamheid, maar meteen een gevoel van “dit is van mij”. Dat geeft de familie rust.
Moeder Priscilla, die haar oudste kind altijd dichtbij wilde houden, kan nu gerust zijn: hij is niet ver weg, en de band blijft sterk.Helemaal afgerond is de verhuizing nog niet. De volgende ochtend brengt de familie de laatste spullen naar zijn nieuwe woning. Een laatste ritje met dozen, een laatste check of alles er is, en dan is het officieel. Daarna vertrekken ze weer richting Eindhoven, voor de Johan Cruijff Schaal. Zelfs op zo’n emotionele dag blijft het gezinsleven doorgaan. Voetbal, samen ergens naartoe, de gewone routines – het laat zien hoe veerkrachtig de Wildemans zijn. Ze staan stil bij het afscheid, maar laten zich er niet door verlammen.Vorige week maakten de Wildemans al bekend dat Vinenzo zich opmaakte voor een nieuw hoofdstuk. Dat moment is nu officieel aangebroken.
Met zijn vertrek bestaat het gezin voortaan uit negen gezinsleden in plaats van tien. Het is een positieve gebeurtenis in een toch al turbulent jaar voor de Wildemannetjes. Grote veranderingen, emoties en nieuwe fases horen bij het leven van een groot gezin. Voor Vinenzo betekent het vrijheid en ruimte. Voor de rest van de familie is het wennen aan een huis dat net iets stiller is, maar nog steeds vol liefde, humor en drukte.De foto’s die ze deelden, tonen niet alleen dozen en lege kamers, maar ook trots en warmte. Een gezin dat samen de verhuizing doorstaat, samen lacht om de chaos en samen huilt om het afscheid. Dat is precies wat kijkers van Een huis vol zo herkenbaar vinden aan de Wildemans: ze zijn echt, ongefilterd en open. Vinenzo’s stap naar zelfstandigheid past in dat plaatje. Hij vliegt uit, maar blijft onderdeel van het grotere geheel.In de komende tijd zal het huis anders aanvoelen.
Minder een persoon aan tafel, een lege stoel, een kamer die nu door iemand anders gebruikt kan worden. Maar de band blijft. Bezoekjes, telefoontjes, samen eten – die momenten zullen er nog volop zijn. Voor Vinenzo is dit het begin van zijn eigen leven. Voor Priscilla, Lukas en de andere kinderen is het een les in loslaten, terwijl ze tegelijkertijd trots zijn op wat hij bereikt.Het vertrek van Vinenzo is daarmee meer dan alleen een verhuizing. Het is een mijlpaal die laat zien dat zelfs in een huis vol leven en lawaai, ruimte is voor groei en verandering. De familie Wildeman bewijst opnieuw dat ze samen sterk staan – of ze nu met tien of met negen zijn. Hartverscheurend, ja. Maar ook vol hoop en nieuwe mogelijkheden.
